zeiljacht-gaia.nl

augustus 2008

Geschreven op 16 October 2008 17:05

1/2/3 augustus

We liggen al een paar dagen in St. Vaast. We dachten een rustig dorpje, nou nu even niet. Er is kermis en de hele kade staat vol. Tegen een uur of 3 ’s middags schalt Duffy door de haven om er een uur of 1 ’s nachts weer mee op te houden. We doen af en toe een klusje en wandelen in de omgeving. Het ene fort (fort de la Hougue) hebben we al verkend. Vanmiddag gaan we met eb naar het andere fort. St Vaast (Sa Fa voor kenners) is bekend om zijn oesters. We zien ze liggen op het wad, maar volgens een passante zijn ze nu niet lekker (te vet). Aan de zijkant van het dorp liggen grote oesterbedden waar ze met tractoren tussendoor rijden. Er zijn genoeg viswinkels in het dorp en we halen vrijdag kabeljauw en zaterdag verse mosselen. Nou die mosselen waren echt heerlijk. Door de versheid waar ze heel erg zacht van smaak. Het weer zit even niet mee. De dag begint vaak regenachtig en in de loop van de middag wil de zon soms een beetje doorbreken. We verwachten dat we maandag of dinsdag de hoek om kunnen naar Cherbourg.

Bovenstaande tekst heb ik zondagmorgen geschreven, nou dat van die zon dat klopte die dag niet. De hele zondag heeft het bakken geregend. We zijn de boot niet af geweest. ’s Avonds was er om 11 uur vuurwerk als afsluiting van de kermis. Gelukkig was het toen even droog en konden we buiten genieten van het prachtige vuurwerk (zie ook de foto’s).

 

4 augustus
Vandaag zijn we naar Cherbourg gevaren. Alles goed doorgerekend, omdat er een hele sterke stroming staat onderweg en die wil je dus wel mee hebben. Een rustig windje tot we bij Barfleur waren. Van het ene op het andere moment hadden we 25 knopen wind (=windkracht 6). Eerst de genua een stuk ingerold en toen is Ank naar voren gegaan om een rif te leggen in het grootzeil. Wel met zwemvest en lifeline, maar geen zeilkleding, ze was geheel doorweekt. Aan het begin van de avond waren we in Cherbourg. Na drie avonden kermis zouden we het helemaal niet erg vinden om alleen het gekeuvel van de buren te horen. Maar ook in Cherbourg is het een en al feestgedruis. Er is een feestweek met als hoogtepunt de aankomst van 53 zeiljachtjes die meedoen aan de “Solitaire du Figaro”. Een solorace met drie etappes die dit jaar voor de 39^e keer werd gehouden. De aankomst was de avond/nacht dat wij in de haven lagen. Veel scheepstoeters en natuurlijk een band die het spektakel opluisterde. We liggen trouwens naast de Wanderer IV, het jacht van de broer van Jan Paul.

 

5 augustus
We blijven niet in Cherbourg. De wind is gunstig om naar de kanaaleilanden te gaan en we hebben zin om te zeilen. We gaan naar Alderney. Het is maar een klein stukje en wederom moeten we goed rekenen omdat er een nog sterkere stroming staat dan gisteren (in de zogenaamde Alderney race). Als je niet oppast, mis je Alderney en kom je in Guernsy uit. Het stroomt inderdaad echt heel hard, met name rondom het eiland Alderney. Ank krijgt het nauwelijks voor elkaar om de waypoints in de kaart te zetten en krijgt het ook een beetje benauwd van die stroming en snelheid. Alles gaat helemaal goed en om half 5 ’s middags liggen we aan een mooring in de baai van Braye. We genieten van het uitzicht en de rust om ons heen.

 

6/7 augustus
Woensdag gaan we het eiland Alderney verkennen. Om een uur of half een (tenminste dat denken we dan nog) gaan we met een watertaxi naar de kant. We huren fietsen en gaan als eerste naar de zuidwest kust. Alderney is een klein eiland (56, km lang en 2,4 km breed), maar wel met gigantische hoogteverschillen. Onze spieren zijn meteen opgewarmd door een giga klim naar het dorp St. Anne. Aan de ene kant van het eiland zijn er hoge kliffen, een prachtig gezicht, zie ook de foto’s. De andere kant van het eiland is wat meer glooiend met strandjes waar mensen zwemmen en surfen op de golven. De begroeiing op het eiland is stug en droog, wat wel een stoere indruk geeft. We moeten om 18.00 de fietsen weer inleveren en we twijfelen of de tijd die het fototoestel aangeeft wel klopt. Als we een voorbijganger vragen hoe laat het is, gaat er een lichtje branden! Het is hier Engelse tijd, dus een uur eerder.

Apart eiland hoor, dat Alderney. Tís Engels, maar alle plaats en streeknamen zijn in het Frans. Mensen, bier en eten is typisch engels, maar op de kansel schijnt naast de Engelse ook een Franse bijbel te liggen. Je kan inderdaad maar het beste in meerdere talen bidden, grootste kans dat het verstaan wordt.

Het is Alderneyweek. Een soort feestweek op het eiland. We vroegen de fietsenverhuurder wat er dan zoal gebeurde, maar meer dan, dat er bij hem voor de deur op het strand een zandkastelenwedstrijd werd gehouden, wist ie ons niet te vertellen. Die zandkasteelwedstrijd trok overigens wel veel mensen, zeker een paar honderd. Maar omdat we op het terras zaten met een lekker biertje en worteltaart (die overigens helemaal niet naar wortel smaakt) zijn we niet gaan kijken. Ondertussen nog steeds geen idee wat voor festiviteiten plaats hebben. We weten inmiddels wel dat de winkelstraat is afgesloten en dat er donderdagochtend iets in de haven plaats vond. Maar geen idee wat. Eigenlijk zijn we er ook niet zo nieuwsgierig naar.

 

In de baai waar we aan een mooring liggen, worden de stroomversnellingen en de golven tegengehouden door een lange dam. Ooit is die door de Engelsen aangelegd om hier rustig een vloot te kunnen ankeren tegen de dreiging van de Fransen uit Cherbourg. We liggen vlak achter de dam en vanmiddag gebeurde er iets aparts. Eerst hoorden we een harde dreun, daarna zagen we een enorme fontein van water achter de dam omhoog spuiten en op de dam kletteren. Dit gebeurde een aantal keren achter elkaar. Dan realiseer je je dat die dam er niet voor niet is. Waarschijnlijk zijn er een aantal golven op stuk geslagen.

 

8 augustus
We gaan verder naar het volgende kaneeleiland Guernsey. De beste vertrektijd in verband met de stroming rondom Alderney is een beetje duister. De pilots en de kaart zeggen allemaal net iets anders. Dus we roepen de havenmeester op, die zal het zeker wel weten. Ja hoor als we rond drie uur ’s middags vertrekken krijgen we een prachtige tocht naar Guernsy. Bijna een uur te vroeg vertrokken, maar op net op tijd  dachten we aan het tijdsverschil. Een heerlijke zeiltocht waarbij we de nieuwe kotterstag en de stormfok hebben uitgeprobeerd. Alles werkt prima, dus dat is mooi. Als we de haven St Peter binnenvaren worden we al opgewacht door een havenmeester. We steken te diep voor de marina en komen aan een van de pontoons in de haven te liggen.

 

9-13 augustus
Ja je ziet het goed: vijf dagen in Guernsey. Windkracht 8 houdt ons al een paar dagen op het eiland. Op zaterdag hebben we veel inkopen gedaan, want al verse etenswaar was op. Je kunt beter in Frankrijk je inkopen doen. Op de kanaaleilanden is weinig groente en het ziet er niet erg fris uit. In de supermarkten op de eilanden kun je nauwelijks wc-papier kopen. Als ze het hebben dan betaal je je blauw voor vier rollen (ok, wel met berenopdruk). Dus op dit moment gebruiken we keukenrollen, die zijn wel betaalbaar. Maar hoe doen die Engelsen dat nou?
We hebben ook een tijd op het terras mensen gekeken. Wat valt op: heel veel jonge moeders en heel veel dikke mensen. Zondag maakt Ank een Engels ontbijt, wel vegetarisch dus zonder bacon en bloedworst. Ank smult van de witte bonen in tomatensaus, maar Keimpe heeft weer genoeg witte bonen gehad voor het komende jaar. Bij de haveningang staat een fort, Cornet Castle. Elke dag om 12 uur wordt een kanon afgeschoten. Het fort is al erg oud en in de loop van de eeuwen steeds aangepast. Het laatste door de Duitsers tijdens de tweede wereldoorlog. Zondagavond voor het eerst sinds ons vertrek uit eten. Dat was erg lekker.

 

De dagen erop waait het echt hard en klussen we wat. We brengen verder de buitenboord motor weg, want die krijgen we niet aan de praat. We kunnen hier een lege gasfles wisselen, dus dat doen we ook, want we willen het gebruik van de campingaz flessen zo lang mogelijk uitstellen. Om ons heen op de pontoon liggen voornamelijk Fransen. Nou dat zijn niet de meest gezellige mensen. Ze zeggen geen goedendag of wat dan ook. Kijken wel even naar je en dat is dan alles. De havenmeester daarentegen stapt elke morgen om half 9 aan boord om zijn geld te komen halen. Hij staat bijna bij ons bed, dus dat was wel even schrikken de eerste keer. Morgen (donderdag 14 aug) willen we weer verder. We gaan nog bekijken of we direct naar Brest varen (dat wordt met een nacht erbij) of dat we nog ergens een tussenstop maken.

 

14-21 augustus
Donderdag de 14^e vertrekken we om een uur of 10 ’s morgens richting Camaret, een klein dorp 10 mijl van Brest. Zoals afgelopen weken steeds het geval, waait ook vandaag de wind uit de hoek waar we naar toe moeten. Maar er is wind, dus we zeilen, ook al is het kruisen tegen wind en golven in. Om 5 uur ’s middags is de wind een stuk minder en de afgelegde afstand weinig. We besluiten om te gaan motoren. ’s Avonds zien we een prachtige zonsondergang. Heel soms als de zon in de zee zakt, zie je op het laatste moment een groene flits. Keimpe ziet de flits en is helemaal onder de indruk. Ank kijkt op dat moment net even de andere kant op, grrr. De nacht is rustig, nauwelijks andere bootjes. Het is wel koud en vochtig. In de buurt van Brest is het Chenal du Four  en daar moeten we met de stroom mee doorheen. De stroom gaat om 6 uur vrijdagmorgen meelopen. We slapen die nacht allebei kort (2 x 2 uur) en rond 6 uur zijn we in de buurt van Chenal du Four: strakke planning :-).  Overal om ons heen verschijnen ineens allemaal zeiljachten. We zijn het geronk van de motor wel zat en hoewel er weinig wind is, gaan we toch zeilen. Totdat van achteren een jacht komt aan motoren die niet van koers wijzigt en ons bijna ramt. Het blijkt een Noorse solozeiler die even binnen aan het koffie zetten was ofzo. Nou we zijn zeker wakker en starten toch  maar de motor. Het laatste stuk voor Camaret weer de zeilen gehesen en genoten van de prachtige omgeving.

Camaret is een oud vissersdorpje, maar tegenwoordig leeft het dorp vooral van de toeristen en de vele ateliers die er zijn. Het vissersverleden is nog zichtbaar in de 4 wrakken die aan het vergaan zijn in een hoek van de haven.
                          
Zaterdag is het weer boodschappendag; lekkere verse mosselen bij de visboer, vers brood bij de bakker en heerlijke groente bij de suup. Een genot na de karig gevulde supermarkten op de kanaaleilanden. Zondag gaan we naar Brest omdat de watersportwinkel in Camaret niet veel heeft en we hebben nog een aantal spullen nodig voor we de oversteek maken naar La Coruna.

Zondagmiddag proberen we voor de eerste keer de bouvaan uit en het resultaat is niet slecht. De boot blijft goed op koers.

Het weer is Hollands: grijs, nat en koud. We hebben al weken geen korte broek meer aangehad. Als we maandag zitten te borrelen (wat moet je anders met dit rotweer) komt er nog iemand langs en vraagt of hij de bouvaan mag bekijken. Het blijkt dat hij zelf ook een bouvaan heeft en hij is er zeer tevreden over. De man is een soort zeenomade blijkt uit zijn verhalen en uiterlijk (nog een stuk of 5 tanden: buikscheur?). Hij is al op veel plekken geweest en geeft ons tips waar we wel en niet naar toe moeten. Keimpe kan zich nog goed concentreren, maar Ank is helemaal geobsedeerd door die ene losse voortand van de man die bij elke ademhaling heen en weer trilt.

Dinsdag maken we kennis met de bemanning van Wanderer IV, die net als ons bezig zijn met een rondje Carieb. Keimpe is jarig en we vieren dat o.a. met een biertje, Cubaanse sigaar en een zelfgemaakt zonnetje (zie foto’s).

Er is geen enkele reden waarom we nog in Brest moeten zijn, dus donderdag gaan we weer naar Camaret. Onderweg nog gevaren met de bouvaan en de man-over-boord manoeuvre geoefend. Zoals het er nu naar uitziet kunnen we zondag of maandag beginnen met de oversteek naar La Coruna. Tot die tijd de omgeving van Brest nog wat verder verkennen.

We maken een prachtige wandeling over de kliffen bij Camaret. Ank maakt voor zaterdag een afspraak met de kapper. Ter voorbereiding op de knipbeurt raadpleegt Ank nog de wat&hoe taalgids uit 1989. Maar teksten als “pa de ranforsaateur siel voe plè” helpen niet echt. Met gebarentaal aan beide kanten lukt het toch om een goede coupe te krijgen.

We krijgen nog buren, ook vertrekkers, de Live met Ascha en Marcel aan boord. Zij vertrekken 1 of 2 dagen later naar La Coruna en we beloven de Cava koud te zetten.

 

 

24 – 26 augustus
De oversteek naar La Coruna !

Op zondag 24 augustus vertrekken we om 12 uur vanuit Camaret. De zon schijnt en de wind komt uit west/zuid west. In het begin moeten we nog een aantal slagen maken. Als we bij Chaussee de Sein (een soort rif) in de buurt komen is de zee een grote hotseklots. De maag van Ank kan hier niet zo goed tegen en ze wordt een beetje zeeziek. Na Chaussee de Sein kunnen we redelijk koers zetten richting La Coruna. We varen aan de wind en de bouvaan doet het stuurwerk voor ons. Als avondmaal eten we flensjes met stroop. Vanaf 9 uur ’s avonds gaan we strak wacht lopen. We gaan het systeem van drie uur op en drie uur af proberen. Ank gaat als eerste van 9 tot 12 slapen. Ze ligt nog geen kwartier in bed of Keimpe begint te roepen; “Slaap je al, slaap je al, kom snel kijken.” Aan bakboord zwemt een hele school kleine dolfijnen met ons mee. Van alle kanten komen ze met 2/3 tegelijk in sprongen naar de boot en zwemmen dan nog een tijdje mee: een pracht gezicht (sorry Renate, een foto is nog niet gelukt). Aan het begin van de nacht is het helder en zijn er veel sterren, daarna wordt het meer bewolkt. We zien allebei die nacht niks, nada: geen schip, geen dolfijn, geen kip. Keimpe slaapt de eerste nacht 2 x 3 uur en Ank 3 x 3 uur. Dag 2 is het bewolkt. Ank ziet helemaal niets tijdens haar wachten, maar Keimpe denkt aan de horizon het spuiten van walvissen gezien te hebben. Ank is ook dag 2 overdag licht zeeziek. Je ziet elkaar toch best weinig dus aan het begin van de avond is het borreltijd. Een half glaasje port met blauwe kaas, genieten. Als we net denken dat we de dag zullen doorkomen zonder ook maar een ander schip te zien, komen we 3 vissersboten tegen. Ze varen kris kras voor ons langs en we hoeven niet uit te wijken. Volgens de gribfiles (kaarten waarop de windrichting en windsnelheid voor een bepaald gebied is aangegeven) zou maandagavond de wind draaien naar oost en tijdens het draaien ook wegvallen. De voorspelling komt helemaal uit. Tot een uur of 9 ’s avonds hebben we steeds 10/15 knopen wind en dan valt de wind weg. We motoren een tijdje en ’s nachts om 3 uur kunnen we weer zeilen, nu met een wind uit het oosten. De tweede nacht is het echt aardedonker, geen ster of maan te zien en ook geen onderscheid tussen zee en lucht. Dinsdagochtend trekt het open en in de loop van de dag was er weer een strak blauwe lucht. ‘s Middags zien we de bergen van Noord Spanje: joepie. Het ophalen weerkaartjes via de SSB gaat perfect en Keimpe ziet dat er dinsdagavond een ‘bobbel’ in de isobaren zit bij de noord Spaanse kust. Nou door de bobbel zijn we heen gevaren. Binnen korte tijd wakkerde de wind aan naar 30 knopen (dikke windkracht 7). We voeren al ruime wind met alleen de genua, maar nu met een heel klein puntje genua. We gaan 8/9 knopen en het is goed opletten op de hoge golven die van achteren komen aanrollen. Na 2 uur zijn we door de bobbel heen en valt de wind weg. Vanaf een uur of 11 ’s avonds gaan we motoren. We varen nu langs de kust en zien de verlichte dorpjes en heel veel kleine vissersbootjes. Door de harde wind en de verwachting dat we rond een uur of 5 ’s nachts in La Coruna zullen aankomen, gaan we allebei niet slapen. Bij La Coruna is het nog even laveren om de zandbanken heen, maar rond 5 uur liggen we in de jachthaven. Er is een nachtwacht die ons een box aanwijst en ook sleutels heeft voor de douche. Daar hebben we wel zin in, even de zoutkorsten uit de wenkbrauwen. Allebei hebben we de overtocht hartstikke leuk gevonden. Het was nieuw, de wind was lekker om te zeilen, het aan de wind zeilen met de bouvaan ging erg goed, het wachtlopen viel mee, ondanks de weinige moment om te rusten (met name overdag) was het minder vermoeiend dan gedacht. Dus al met al: we zouden het zo weer doen. Met La Coruna hebben we onze tweede etappe volbracht, dus weer tijd voor champagne (zie de foto’s)! Het volgende champagne moment wordt Madeira.

 

 

27 – 29 augustus
Het is nu 3 dagen later en we merken wel een soort jet lag gevoel. La Coruna is een heerlijke stad. Niet alleen door lekkere temperatuur en de zon, maar ook door de sfeer. Vanuit de jachthaven loop je zo de oude stad in: kleine straatjes met regelmatig een kerk en groene pleintjes. La Coruna staat ook bekend om de glazen balkons om de wind tegen te houden. Deze balkons zie je niet alleen aan de kade maar door de hele stad heen. We hebben de Torre de Hercules beklommen, de oudst werkende vuurtoren in Europa. Helaas kwamen er op dat moment een paar flinke buien over, dus het uitzicht was niet zoals aangekondigd in de folder. Vandaag passen we ons aan de eetgewoonten van de Spanjaarden aan. Dus een flinke warme maaltijd als lunch (paella) en vanavond om een uur of 10 tapas eten op het terras. Zondag gaan we met de trein naar Santiago de Compostela en maandag of dinsdag gaan we verder.

 

 Waar is gaia?: http://www.zeiljacht-gaia.nl/links

 

 

 

---

Er zijn al 4 reacties geplaatst. Plaats ook een bericht.

---

Naam
E-mail adres (optioneel)
Onthoudt naam en e-mailadres
Bericht

   

---