september 2008
Geschreven op 06 November 2008 14:41
5 september
Gisteren zijn we vertrokken uit La Coruna, nog niet het hoekje om naar het zuiden, maar naar Sada, een klein plaatsje in de buurt van La Coruna. Afgelopen nacht en ook vandaag raast er hier langs de kust een flinke storm over. Op zee waren voorspellingen van windkracht 10, nou dan wil je daar niet zijn met je boot.
De laatste dagen in La Coruna hebben we geklust, geborreld met de bemanning van een andere sigma 41, geprobeerd het praten van de Noorse buurman te negeren (hij had hetzelfde nasale stemgeluid als Dr. Clavan) en genoten van de lekkere verse vis en groente die je hier kunt krijgen.
We zijn nog naar het bedevaartsoord Santiago de Compostella geweest. Dat was erg leuk. Rondom de kathedraal waar de pelgrims aankomen was het druk: groepen verkenners, mensen op teenslippers met heel veel pleisters op hakken en hielen, eenlingen met grote rugzakken…. De pelgrims kon je herkennen aan de St. Jacobsschelp, vastgebonden aan rugzak of wandelstok. Keimpe wil graag een keer op crocs naar Santiago lopen, maar hij mag geen crocs van Ank, dus helaas dat gaat niet door.
In de straten rond de kathedraal is er veel commercie: allemaal dezelfde soort winkeltjes met souvenirs, juwelen, koekjes of wijn. In de kathedraal is het (te) druk. Voorin de kathedraal wordt er aan het einde van de pelgrimsmis gezwaaid met de Botafumeiro, het grootste wierookvat ter wereld. Acht monniken hangen dan aan een touw om het wierookvat heen en weer te slingeren.
Nu zijn we dus in Sada. Op de tocht hier naartoe zijn we de eerste ‘viveros’ tegengekomen. Dit zijn drijvende houten eilanden die met ankers vastliggen. De viveros worden gebruikt om mosselen te kweken of om vis te vangen in vaste netten. Volgens de pilot zullen we deze viveros nog veel zien in de ria’s van Noord Spanje. Sada zelf is niet echt interessant, maar de baai eromheen is prachtig. Rotsachtig met veel bossen. Planning is om zondag verder te varen naar Camarinas.
15 september
Maandagmorgen 15 september: we liggen voor anker bij het strand van het plaatsje Caraminal. Toen we opstonden zagen we in de mist zwarte silhouetten tot hun knieën in het water staan. Wat nu? Wel honderd mensen zijn de zeebodem aan het harken. Aan de hark zit een visnet dat lijkt op een stuk van een winkelmandje. Waarschijnlijk zijn ze clams (kleine witte schelpjes) aan het vissen. De nevel trekt op en we zien nog meer bedrijvigheid om ons heen: de viveros worden leeggehaald, de buurman hangt de was op, de dode takken worden uit de palmbomen gezaagd. Kortom een heerlijke ochtend. Wij doen lekker niks.
Sinds vorige week zijn we in de ria’s van Noord Spanje. Zondag 7 september zijn we vertrokken uit Sada en bij gebrek aan wind hebben we de hele weg naar Camarinas moeten motoren. De volgende dag zijn we direct weer vertrokken naar het plaatsje Portosin in de volgende ria. Die dag hadden we wel wind (weer tegen, maar ach) en we hebben echt de hele dag dolfijnen om ons heen gehad. Soms bleven ze wat langer om de boot heen zwemmen, maar vaak kwamen ze ook alleen even groeten. Heel veel foto’s genomen, maar het resultaat was vooral een wit plonsje: te laat.
In Portosin blijven we liggen, want het weer voor dinsdag ziet er niet best uit. Er liggen twee Nederlandse jachten. Saeftinghe uit Heeg en de Live met Marcel en Ascha die we al twee keer eerder zijn tegengekomen. We borrelen en eten maandagavond met Marcel en Ascha.
Woensdag varen we door naar ria de Arosa. Deze baai is wat groter dan de andere ria’s en we hebben het plan om hier wat langer te blijven. Als eerste liggen we in Santa Uxia. Een relaxed plaatsje. Er blijkt drie dagen feest te zijn in het dorp en donderdagavond is er een rockconcert. Na een lekkere maaltijd aan boord van de Live gaan we met zijn vieren naar het concert: veel lol en veel bier. (Morgen zal blijken dat het spaanse bier niet al te zuiver is. Of was het de sundowner of de rioja?) Over de vrijdag valt dan ook niet veel te zeggen, behalve dat we niet teveel met ons hoofd moesten bewegen.
Opvallend is dat kinderen meededen met de bands. Beide bands die we zagen maakten stevige muziek en beiden haalden ze jonge kinderen (moeten die niet op bed liggen zou je denken) op het podium om mee te zingen. Ze gaan hier sowieso wat anders met kinderen om lijkt het. ’s Aan het eind van de dag vullen de parken en pleinen zich met spelende kinderen en hun ouders. Een soort quality time voor gezinnen of zo.
Zaterdag zeilen we op ons gemak naar het volgende plaatsje: Caraminal. Voor het eerst ankeren we met de Gaia. Het gaat in een keer goed, maar na een paar uur (als het bijna eb is) blijkt dat we te dicht bij het strand liggen. We moeten dus verkassen. Er zijn twee dingen erg opvallend in de ria’s. We hebben een aantal keren in een vissersplaatsje gelegen en als daar een visserboot binnenkomt gaat er een snoeiharde sirene af. Hoe de sirene klinkt is afhankelijk van de vangst. Aan de sirene kunnen bedrijven/winkels in de stad horen of ze naar de haven moeten komen en wat ze mee moeten nemen. Verder wordt er hier ontzettend veel geknald. Van ’s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat hoor je om je heen vuurwerk of nog zwaarder geschut knallen, soms wel een uur lang. Wat het is? De meest geloofwaardige theorie nu is dat de Spanjaarden gek zijn op knallen en elke gelegenheid aanpakken om eens flink vuurwerk af te steken.
29 september
Het is maandag 29 september en na vier weken Spanje zijn we alweer een week in Portugal. De afgelopen twee weken zijn heel snel gegaan. Het gemak waarmee we in elke haven internet konden gebruiken is voorbij, vandaar dat het wat langer heeft geduurd voor er weer een nieuw verhaal op de site stond. Een korte terugblik van afgelopen weken. Na de nevelige ochtend in Caraminal op maandag de 15e zijn we ’s middags via de toeristische route (langs de viveros in de ria) overgestoken naar Vilagarcia. Dit is een redelijk grote plaats, wel aardig, maar niet heel bijzonder. De reden dat we hier zijn is dat we met de trein op en neer moeten naar La Coruna om de buitenboord motor op te halen die daar gerepareerd is.
Donderdag 18 september verlaten we Ria de Arosa en zeilen we naar San Vicente in de volgende baai. We ankeren voor het strand. De volgende morgen maken we een fantastische wandeling langs de rotsachtige kust (zie de foto’s). Het dorp zelf is een vakantie-oord, maar het seizoen is duidelijk voorbij. Er schuifelen nog wat pensionado rond, maar daar blijft het wel bij. Vrijdag varen we naar Baiona, volgens de pilot de plek waar de internationale zeilerswereld elkaar ontmoet. Het is inderdaad de eerste haven met veel verschillende nationaliteiten (er liggen o.a. boten uit de VS, Canada, Frankrijk, Duitsland, Zweden, de UK en natuurlijk Nederland). Baiona is een leuke stad met kleine steegjes en veel kroegjes.
Dinsdag 23 september gaan we op weg naar Portugal. We hadden echt het plan om heel vroeg op te staan om in een ruk naar Porto te varen, maar die wekker bleef maar gaan. We vertrekken pas om 10 uur. Rond twee uur ’s middags zijn we in de Portugese wateren en besluiten we om een tussenstop te maken in Viana do Castello. In dit eerste Portugese stadje is een kleine haven onder een spoorbrug die ontworpen is door Eiffel. Het stadje is erg leuk, de galao (koffie verkeerd) erg lekker en onze eerste indruk van Portugal is positief. Het Portugees klinkt niet zo slisserig als Spaans, sterker nog het lijkt wel Russisch.
Woensdag varen we door naar Leixos, een voorstad van Porto. De dag erop geen tripje naar Porto, maar een bezoek aan de tandarts want Ank is een stuk van haar kies verloren tijdens het tanden poetsen.
Vrijdag de 26e gaan we met de metro naar Porto. Het is lunchtijd en we duiken direct een broodjeszaak/snackbar in. Wij nemen een soort tosti, maar de meeste mensen om ons heen nemen de daghap (puree met vis) en een chocolademousse als toetje. We laten de plattegrond in de broodjeszaak liggen, maar gelukkig brengt het richtingsgevoel van Keimpe ons vrij snel bij de kathedraal in de buurt van de Rio Douro. Op het plein voor de kathedraal is een ontgroening bezig. Ouderejaars studenten lopen allemaal rond in zwarte capes en de eerstejaars zitten op de grond een beetje sneu om zich heen te kijken. We lopen weer de oude stad in en komen in een gedeelte waar we ons niet echt prettig voelen. Alles is vervallen, grauw en overal zie je drugsverslaafden. Het historische centrum van Porto is werelderfgoed, maar veel panden zijn ruines.
We lopen naar de rivier en daar heb je een prachtig uitzicht op de porthuizen die aan de overkant liggen. We lopen over een brug (wederom ontworpen door Eiffel) naar het gedeelte waar de porthuizen staan. Ook het uitzicht vanaf deze kant over de rivier is prachtig. We gaan op excursie bij Sandeman, het merk port waarvan je vast het beeldmerk wel kent (de don met hoed en cape). Tijdens de rondleiding horen we dat de cape van de ‘Sandeman’ geïnspireerd is door de capes die de studenten in Porto dragen. De port smaakt heerlijk en er gaat een fles mee. ‘s Avonds borrelen en eten aan de oever van de rivier, een leuke plek.
We hebben een dubbel gevoel over Porto. Van een afstand ziet het er prachtig uit, maar loop je door de straten/steegjes dan zie je groot verval en mis je sfeer.
Zaterdag 27 sep varen we naar Figueira da Foz. Nu eens niet op de motor, maar het hele stuk zeilend. We hijsen de spinaker (zie foto) en gaan als een speer. Aan het einde van de middag komt de spinaker naar beneden, valt in het water en komt onder de boot terecht. We hebben bij een zeilmaker een slurf laten maken waarmee je de spinaker makkelijker kunt hijsen en strijken, maar blijkbaar hebben ze het een en ander niet goed aan elkaar geknoopt. Gelukkig lukt het ons om de spinaker weer heelhuids aan boord te krijgen. Als we ’s avonds aankomen blijkt de Wanderer IV ook in de haven te liggen. Snel aanleggen en borrelen maar. Zondag is het grote poetsdag, ook al schijnt de zon niet: je moet gewoon je zonnebril op, zo blinkt de boot weer. Maandagochtend doen we boodschappen in een overdekte markt. Lekkere groenten, vers brood, pittige kaas en gamba’s voor de paella. Daarna zeilen (ja weer joepie!) we naar Nazare waar we nu liggen. Een vissershaven en dat kun je goed ruiken.
De afgelopen twee weken hebben we elke tocht dolfijnen gezien. Ze blijven nu ook langer rondom de boot zwemmen en spelen. We hebben wat foto’s met een dolfijn erop (pfff valt echt niet mee) en een filmpje (zetten we op de site als we een goede internetverbinding hebben).
Waar is gaia?: http://www.zeiljacht-gaia.nl/links
Er is al 1 reactie geplaatst. Plaats ook een bericht.
door Martin | geplaatst op 02 October 2008 23:51 | ip: bekend
Dag Ank,
Leuk om te lezen dat jullie je uitstekend vermaken. Het moet heerlijk zijn om zo vrij te kunnen genieten. Ik blijf jullie volgen en wens jullie nog zeer veel plezier.
Groetjes,
Martin Bosma