oktober 2008
Geschreven op 05 December 2008 17:12
16 oktober
Het is donderdag 16 oktober 3 uur ’s middags en het is buiten 28 graden :-). We hebben het Europese vaste land verlaten en zijn nu op Porto Santo, een van de eilanden van de Madeira groep. Mijlpaal 3 is gehaald en de fles champagne heeft weer geknald! Volgende mijlpaal is onze aankomst in de Carieb. Hoe zijn de afgelopen weken verlopen? Vanuit Nazare zijn we in een middag naar Peniche gevaren. Peniche is een havenstadje met een flinke vissersvloot. Als je het aantal restaurantjes ziet, wordt het in de zomer ook veel bezocht door toeristen, maar nu is het er erg rustig. We gaan met de bus naar Obidos, een stadje met witte huisjes omringd door 14-e eeuwse muren. Het is duidelijk een zeer toeristisch plek. Er is een lange straat met alleen maar souvenirwinkeltjes en hier lopen letterlijk busladingen mensen. Als je een zijstraatje induikt is het gelukkig al een stuk rustiger.
Na Peniche zeilen we in gezelschap van dolfijnen naar Cascais. Dit prachtige plaatsje ligt vlakbij Lissabon. Het is erg gezellig in de haven met veel bekenden, o.a. Wanderer IV en Starblazer. We liggen een week in Cascais en op zondag gaan we met de trein naar Lissabon. Lissabon is een leuke stad met enorme hoogteverschillen. De stad bestaat uit verschillende wijken met elk een eigen karakter. Als we over een soort promenade in het centrum lopen worden we binnen een kwartier drie keer aangesproken of we hasj willen kopen, maar daarna houdt het gelukkig op. Om van de ene wijk in de andere wijk te komen kun je een lift nemen of met een trammetje omhoog (zie de foto’s). We nemen de tram en hadden de verwachting dat we daar wel even in zouden zitten, maar de tram is al na twee minuten boven.
In de wijk Bairro Alto waar we dan zijn, komen we nog een processie tegen. Een apart gezicht: vier dragers met een beeld van een heilige, de pastoor met een dakje boven zijn hoofd gedragen door vier mannen, een voorzanger en een viertal soldaten vormen de stoet. Daarachter loopt de kerkgemeenschap.
Vanuit Cascais maken we de oversteek naar Madeira (1000 km van Lissabon). We wachten op goed weer en besluiten om donderdag de 9e te vertrekken. We varen samen op met de Wander IV. Aan boord zijn Anco, zijn zoon Lars van 9 en opstapper Theo. Tineke, de vrouw van Anco en de twee jongere kids gaan met het vliegtuig naar Madeira. Onderweg hebben we twee keer per dag contact via de SSB radio. Dat is erg leuk: we wisselen ervaringen uit en bespreken de weersverwachting en route. Je hebt het idee dat je niet helemaal alleen op de grote oceaan zit. De eerste twee dagen hebben we aardig veel wind, maar deze komt van achteren en daardoor is het lekker varen. Zaterdagmiddag houdt de wind ermee op en de laatste dag motoren we. Zondagavond komen we aan in Porto Santo. Het is een snelle overtocht geweest, minder dan 3,5 dag. De eerste dagen was het echt inslingeren dus uitgebreid koken zat er niet in. Blikvoer uit Frankrijk is niet te eten weten we nu: gevulde paprika met aardappel gratiné klinkt best goed, maar ging grotendeels naar de vissen. Dus voor de grote oversteek gaan we van tevoren een aantal maaltijden koken voor de eerste dagen. Tijdens de tocht hebben we weer wacht gelopen (3 uur op, 3 uur af). De eerste nacht hebben we allebei eigenlijk niet geslapen, maar dat ging gedurende de tocht steeds beter. Naast de Wanderer die we de eerste 1,5 dag in zicht hadden, zijn we toch nog veel andere (grote!) schepen tegengekomen. Zo’n grote oceaan en dan gaan ze nog vlak langs je. Zaterdag hebben we nog bezoek gehad van twee hele kleine landvogeltjes. Het eerste vogeltje was absoluut niet bang en hipte vrolijk rond. Sprong op Keimpe’s schouder en ging op Ank’s hoofd zitten. Het tweede vogeltje was een stuk schuwer. Elke keer als we dachten dat hij was weggevlogen, fladderde hij weer onder de buiskap vandaan. Toen Ank om 9 uur ging slapen bleek dat hij binnen zat. Het vogeltje heeft de hele nacht binnengezeten, maar heeft de tocht niet overleeft. De volgende morgen hebben we hem een waardig zeemansgraf gegeven. Zondag hebben we nog twee keer dolfijnen gezien, een klein waterschildpadje en Keimpe heeft een walvis zien spuiten. Al met al was er genoeg te zien om ons heen.
We liggen nu dus in Porto Santo, een van de eilanden van de Madeira groep. Het is een kaal vulkanisch eiland. In de jachthaven liggen weer veel bekende andere boten. Gisteravond hebben we met de bemanning van Wanderer IV en Starblazer gebarbecued op het strand. Voor de volwassenen sardientjes en voor de kinderen kippenpootjes. Anco heeft nog met de kinderen een prachtig vuur gemaakt. Het was heel gezellig en dit gaan we vast nog wel vaker doen.
31 oktober
Na een week op Porto Santo zijn we naar Funchal op Madeira gevaren waar we ondertussen alweer ruim twee weken zijn. Ruim een week hebben we voor anker gelegen, maar sinds een paar dagen liggen we in de haven. Het ankeren was erg leuk. Je hebt een prachtig uitzicht over Funchal en Keimpe heeft ook een paar keer gezwommen (Ank gaat voor de watertemperatuur van 28 graden). Nadeel van het ankeren op deze plek is de deining. Regelmatig rolde de boot enorm heen en weer en dat was niet goed voor onze nachtrust. Er komen regelmatig fronten over met veel wind en we zijn blij dat we een plekje hebben in de haven.
Madeira is een prachtig eiland, erg groen en bergachtig. We zijn een aantal dagen met verschillende vervoersmiddelen op stap geweest om het eiland te verkennen. Zo zijn we in Funchal met een kabelbaan de berg opgegaan naar Monte. Deze plek is al meer dan 100 jaar een toeristische trekpleister. In Monte heb je een prachtig uitzicht en verder zijn er een aantal tuinen. Wij zijn in de tropische paleistuinen van Monte geweest. Niet alleen prachtige planten en bomen, maar ook mooie beelden (zie de foto’s). Vanuit Monte kun je in een rieten mand met houten glijders naar beneden glijden. Deze zogenaamde tobogans worden bediend door twee mannen die vanaf de achterkant de slee besturen en afremmen met hun schoenen met dikke rubberen zolen.
Madeira is ook bekend om zijn wandelingen langs de levada’s (irrigatiekanalen). Deze lopen van de noordhellingen naar de zuidkant, waar Funchal ligt. De noordkant van Madeira krijgt veel meer regen, dan de zuidkant. De levada’s zijn vroeger aangelegd voor de irrigatie van de bouwgrond aan de zuidkant. Ze zijn nog steeds in gebruik. Verder lopen er wandelroutes langs de kanalen waar veel toeristen met echte wandelschoenen, stokken, zaklantarens (vanwege tunnels) en ander profispullen, die wij niet hebben, gebruik van maken. Wij hebben een klein deel van zo’n leveda gelopen.
We hebben een paar keer een auto gehuurd en zijn met de bus en taxi op pad geweest om het eiland te bekijken. Eigenlijk is er niks vlak op het eiland, behalve de startbaan van het vliegveld, die deels op palen boven zee is aan gelegd en een hoogvlakte, waar het vaak mistig is en koud. Verder is alles behoorlijk bergachtig. Aan de kust heb je kliffen van zo’n 500 m hoog en in het binnenland bergen tot ca. 1800 m hoog. Behalve hoog en steil, is Madeira vooral groen, erg groen. Veel subtropische planten, waaronder bananenplanten en ook in deze tijd van het jaar bloeien er nog veel bloemen. Met de autoritten hebben we de verschillende kanten van het eiland gezien. Echt schitterend. Ook Funchal is een erg leuke stad. We zijn er ruim 2 weken geweest en dat was niet te lang.
Maar van natuur en cultuur alleen kun je niet leven. We hebben verschillende keren geborreld en gegeten met de opvarenden van de Wanderer IV en van de Ayesha of Yealm. Deze laatste boot uit Engeland wordt bemand door twee heren, Stephen en Nick. De Ayesha is op weg naar de Carieb voor o.a. de Antigua week. Nick is op z’n 50-ste met vervroegd pensioen en Stephen bevalt het zeilen veel beter dan zijn eigen bedrijf. Stephen en Nick zijn uitermate goed gezelschap en brouwen uitstekende cocktails. We hebben veel lol met z’n allen gehad. Iets daarvan is op de foto’s terug te vinden.
Op Madeira hebben we echt het idee dat we ‘vertrekkers’zijn: tijd zat, we zien wel wat we doen; spontane borrels; je eigen weg gaan en samen met andere vertrekkers optrekken; warmte en mooie natuur. Nederland is steeds verder weg, waarmee de email-contacten met vrienden en familie steeds waardevoller worden.
Er zijn nog geen berichten geplaatst. Plaats een bericht.