november 2008
Geschreven op 22 January 2009 22:34
5 november
Vanochtend zijn we aangekomen in Santa Cruz de Tenerife, een van de Canarische eilanden. Afgelopen maandag zijn we vertrokken van Madeira, samen met de Wanderer IV. Andere boten, de Ayesha, Starblazer en Quartermoon zijn vertrokken naar Isla Graciosa, een eilandje ten noorden Lanzarote. We hebben een rustige overtocht gehad, waarvan een deel op de motor gevaren, vanwege gebrek aan wind. Weer meerdere ontmoetingen gehad met dolfijnen. ‘s Nachts kun je ze niet zien, maar wel horen rond de boot. Geen walvissen gezien.
Van een afstand van ca. 80 mijl (140 km) zagen we de bergtop van Tenerife al. Dat is echt zo’n vulkaanberg, die naar de boven toe steeds steiler is. Het aanlopen van het eiland vanochtend was spectaculair. De noordpunt van Tenerife heeft ruige, kleurrijke bergen en hellingen, die zicht het beste vanaf zee laten bewonderen. Altijd weer bijzonder, het aanlopen van ‘nieuw’ land.
Op de Canarische eilanden gaan we de boot verder klaar maken voor de oversteek naar Carieb en natuurlijk wat rondtoeren.
Precies twee weken geleden kwamen we aan op Tenerife. We zijn er inmiddels achter dat het eiland vele gezichten heeft. De stad Santa Cruz de Tenerife waar we met de boot liggen is een erg leuke stad. De sfeer is relaxed en afgezien van de vele cruiseschepen die in de haven aanmeren merk je weinig van het massatoerisme. Er is een geweldige ‘overdekte’ markt waar je groenten, fruit, kruiden, brood, vis en vlees (halve varkenskoppen, jak) kunt kopen. We hebben een leuke straat ontdekt met vier restaurants. Op zondagmiddag zitten daar grote families met elkaar te eten en ’s avonds worden de terrassen bevolkt door jongeren.
De mensen zijn vriendelijk en leuk, nou ja op die ene vrouw na die Ank’s portemonnee heeft geprobeerd te plunderen. Gelukkig heeft ze alleen een greep gedaan in de bonnen die erin zaten.
Om het eiland te verkennen hebben we drie dagen een auto gehuurd. De eerste dag zijn we via een prachtige weg naar het Parque Nacional del Teide gereden. Dit park ligt hoog (boven de wolkengrens) op het midden van het eiland. Het landschap is vulkanisch en ziet er erg onherbergzaam uit. In het midden van het park ligt de Pico del Teide, deze nog steeds vulkanisch actieve berg is de hoogste van Spanje. Op de top (3718 meter hoog) lag wat sneeuw. Ik denk dat dit de eerste en laatste sneeuw is die we deze ‘winter’ gaan zien.
Op de terugweg zijn we via Los Christianos naar de boot gereden. Deze plaats ligt aan de zuidkant van het eiland en hier staan dus de vele appartementen en hotels, een heel ander gezicht van Tenerife. We volgen de bordjes Playa de los Christianos in de hoop daar aan het strand een biertje te kunnen drinken. Nou dat viel even tegen: niks terrasjes aan het strand, alleen maar appartementencomplexen. We hadden onze auto geparkeerd in de ‘Engelse wijk’. Dus in plaats van een biertje met tapas, konden we een pint met chips krijgen in een van de vele pubs.
De tweede dag hebben we een prachtige route door de bergen aan de noordwest kant van Tenerife gereden. Kleine bergplaatsjes tegen de bergwand aangeplakt, diepe kloven en verrassende resten van vulkaanuitbarstingen. Daarna zijn we naar het plaatsje Garachico gereden. Weer een mooi dorp aan zee met een natuurlijk zwembad.
Zowel aan de noordkant als de zuidkant ligt een snelweg en dat is maar goed ook, want het landschap langs deze wegen is saai en dor.
De derde dag zijn we met de auto naar het strand in de buurt van St Cruz de Tenerife gegaan. Het zand komt uit de Sahara en het verhaal gaat dat de schorpioenen zijn meegekomen.
De overige dagen zijn we bezig geweest met de voorbereidingen voor de oversteek naar de Carieb. We hadden toch weer een A4-tje met grote en kleine klussen bij elkaar gesprokkeld. Verder hebben we alvast veel blikvoer, water, instantmaaltijden, koekjes, mueslirepen, chocola, noten, zuidvruchten, wc-papier enzovoorts ingeslagen. De oversteek zal zo’n drie weken duren, maar je moet met de inkopen rekening houden dat het langer kan zijn.
In de haven liggen weer een aantal bekende Nederlandse jachten. We hebben alweer een paar keer gezellig geborreld en zijn zelfs een keer met 18 man uit eten geweest. De Wanderer IV waarmee we de laatste weken zijn opgetrokken is na een week vertrokken naar Gran Canaria. We hebben een erg gezellige tijd met elkaar gehad, maar gaan elkaar vast wel weer zien in de Carieb.
Vorige week stonden we in de oude vissershaven op de bus terug naar de boot te wachten toen er een huurauto met daarin Bert en Annet van de Aventyr stopte. We hebben hen ontmoet op de vertrekkersdag eind maart en ze lagen met hun boot aan de zuidkant van Tenerife. We hebben aan boord wat gedronken. Door hun enthousiaste verhalen hebben we een ‘Cubaanse hengel’ gekocht. Een rol met 100 meter lijn en daaraan een gekleurd inktvisje met een enorme haak. Hiermee kunnen we tonijn, dorades en bonito’s vangen.
Begin deze week zijn Frans en Lucia van de Dalwhinnie in de haven aangekomen. Frans en Lucia lagen in Lelystad aan dezelfde steiger. We hadden elkaars boten nog nooit goed bekeken en dus hebben we de ene avond bij ons gegeten en de avond erop bij hun.
Gisteren hebben we de laatste dingen voor onze uitrusting voor de Carieb gekocht: een snorkelset en teenslippers. Het plan is om morgen naar Gran Canaria te gaan en begin volgende week naar La Gomera. Vanaf dit eiland gaan we ook vertrekken.
30 november
Op 20 november zijn we vertrokken naar Las Palmas op Gran Canaria. De avond ervoor hebben we afscheid genomen van een aantal Nederlandse jachten die vanaf Tenerife vertrekken naar de Kaap Verden of de Carieb. Wie weet gaan we ze nog zien in het nieuwe jaar. De overtocht naar Gran Canaria was relaxed. Het eerste stuk hebben we gemotord, maar daarna was er voldoende wind om lekker te zeilen. De oversteken tussen de Canarische eilanden zijn berucht om de zogenaamde acceleratiezones. In deze zones neemt de wind enorm toe en zijn er ook hoge golven. Wij hebben nergens last van gehad. In Las Palmas gaan we naast de haven voor anker.
Hoewel er wel plek is mogen we de haven niet in verband met de ruim 200 boten van de ARC die er liggen. De ARC staat voor Atlantic Rally for Cruisers. De ARC is een georganiseerde oversteek. Voor vertrek zijn er diverse seminars en feesten en tijdens de overtocht heb je dagelijks contact via een radionet. De Wanderer doet mee aan de ARC en Jan Paul, opstapper voor de oversteek, heeft voor ons een onderdeel meegenomen vanuit Nederland. We kennen Jan Paul vanuit Lelystad haven en het was weer een gezellig weerzien.
Het blijkt dat Stephen en Nick van de Ayesha nog niet zijn begonnen aan de oversteek, maar nog in het zuiden van Tenerife in een haven liggen. Zaterdag komen ze langs met hun huurauto en we gaan gezellig uit eten. Zondag 23 november is het vertrek van de ARC. Samen met Stephen, Nick, Tineke, Julia en Jort zwaaien we de mannen van de Wanderer uit. Het is een imposant gezicht om 200 boten tegelijk te zien vertrekken. ’s Avonds kunnen we met de boot de haven in. We voelen ons een beetje leeg na al dat afscheid nemen.
We rommelen nog een paar dagen aan boord en vertrekken donderdag 27 november naar San Sebastian op La Gomera. De afstand is 110 mijl, te lang voor een dagtocht. We vertrekken rond een uur ‘s middags met als planning om de dag erop tegen het einde van de ochtend in La Gomera aan te komen. Het eerste stuk gaan we als een speer en het lijkt er steeds meer op dat we midden in de nacht gaan aankomen. Aan het begin van de avond halen we het grootzeil weg en varen we alleen nog op de genua. We moeten de zuidkant van Tenerife ronden en daar is weer een beruchte accelaratiezone. De wind zakt ’s nachts behoorlijk in en van heftige winden hebben we weer geen last.
Uiteindelijk dobberen we de halve nacht, zodat we allebei lekker kunnen slapen. Om een uur of 6 ’s ochtends starten we de motor. Als de haven in zicht is sms-en we Bert en Annette van de Aventyr dat we wel zin in koffie hebben. Zij liggen al een paar weken in de haven van San Sebastian. We krijgen niet alleen koffie, maar ook een heerlijk ontbijt!
Er zijn nog geen berichten geplaatst. Plaats een bericht.