mei 2009
Geschreven op 17 July 2009 14:27
9 mei
Op 1 mei gaat Gaia weer het water in en de dag erna vertrekken we naar St. Barth waar we hebben afgesproken met de Live.
Een tweede stap in de voorbereiding vindt plaats op St Barth, als Keimpe door Ascha gekortwiekt wordt. De lange manen van Keimpe, die steeds meer in de weg hingen, worden door Ascha resoluut en vakkundig gekapt.
Het is ook op St Barth dat we (voorlopig) afscheid nemen van Marcel en Ascha. Ze doen nog hun best ons te overtuigen met hun mee te gaan naar Curacao. Het lukt bijna, maar toch besluiten we terug naar Nederland te gaan deze zomer. Met pijn in ons hart….
Van St Barth gaan we op 5 mei naar St Maarten, waar we ons verder voorbereiden op de oversteek. Het is een bepaalde opzichten schokkend wederzien met ‘Nederlandse bodem’, waarover later meer.
19 mei
Sint Maarten: Hollandse bodem? Wel als je in de winkelschappen kijkt: drop, calve pindakaas, conimex pindasaus, bamimix, maaslander kaas, Koopmans broodmix enzovoort. Het straatbeeld op Sint Maarten (het Nederlandse deel van het eiland) doet echter Amerikaans aan: grote uithangborden, een MacDonalds drive through, een KJF drive through, veel Casino’s, veel grote auto’s, iedereen praat Engels en alles betalen met dollars.
Het Franse deel van het eiland (Sint Martin) doet meer aan Europa denken. We hebben een auto gehuurd en je merkt dat je op het Franse deel van het eiland bent doordat de wegen ineens geen gaten meer hebben en het er meer verzorgd uitziet. Tja en iedereen praat hier Frans en betalen doe je met euro’s.
Het eiland is verder droog en dor en op de meeste wegen sta je in de file, maakt niet uit op welk tijdstip. Je begrijpt het al: Sint Maarten is niet ons eiland.
Toch hebben we hier twee weken doorgebracht. Een deel van de tijd hebben we besteed aan de voorbereiding van de oversteek naar de Azoren. Klusjes aan de boot , weer en route voorbereiden en veel voorraden inslaan. Dat laatste valt niet mee als het gaat om verse groente en fruit. Alles wordt geïmporteerd uit Verweggistan en is gekoeld. Eenmaal aan boord zie je bijv. de courgettes binnen een halve dag rot worden. Dus dat wordt veel blikvoer tijdens de oversteek.
Het andere deel van de tijd hebben we besteed aan koffieleuten en borrelen met oude bekenden en nieuwe, inmiddels ook alweer oude, bekenden. De laatste week hebben we een gezellige tijd met Henk en Angela van de Mi Dushi en Ben en Marcel van de Feeks. Afgelopen zondag zijn we naar het begin van de start-/landingsbaan van het Princess Juliana vliegveld gegaan. De vliegtuigen komen aan vanuit zee, gaan over een smal strandje en daarna is al de landingsbaan. De vertrekkende vliegtuigen staan te ronken aan het begin van deze baan en idiote toeristen (ok wij ook) gaan in de hekken hangen om gezandstraald te worden als het vliegtuig vertrekt. Al met al een spectaculaire plek met twee gezellige barretjes met live muziek (zie ook de foto’s).
We staan eigenlijk al bijna een week in de startblokken om te vertrekken, maar het weer, met name de wind, zit niet mee. Elke dag geeft weer een ander weerbeeld, met als hoofdmoot wind tegen richting Azoren. Morgen gaan we echt vertrekken. Plan A is de rechtstreeks route naar de Azoren, een tocht die gemiddeld 3 weken duurt. Mocht nu onderweg blijken dat we alleen wind tegen houden, dan kan het zijn dat we overstappen naar plan B, een tussenstop op Bermuda.
Er zijn nog geen berichten geplaatst. Plaats een bericht.